Het was even vroeg opstaan om de trein naar Oslo te halen. Het was nog een ouderwets getrokken trein met de beroemde, op Amerikaans, lijkende rijtuigen. Welk nog best comfortabel waren en breder aanvoelde dan de treinen in Europa.  Zweden was een land vol met bomen die zich achter het treinraam voorbij trok. Na een goede zes uur arriveerden we in Oslo. Oslo voelde aan als een rustige stad, rustiger dan Stockholm. Het hostel had een goede omschrijving van de route gegeven en met gemak vond ik ze. Ze zaten in een woonkazerne net buiten het centrum. 

Het was wat bewolkt met af en toe wat lichte regen. Desondanks begaf ik mij richting het Koninklijk Paleis om de tuinen rondom te bewonderen. Ondanks de regen was een groepje mensen aan het bewegen op The Hall of the Mountain King . Op blote voeten en met zwierige gewaden begaven ze zicht door de druilige tuinen van het Koninklijke Paleis. Ik had het wel gezien en begaf me heuvel af naar het centrum.

Oslo heeft een leuk centrum, hier heel spectaculair maar het is beter als het niet regent, en het regende. De rest van de middag regende het. Ik nam een maaltijd bj de Burger King, dacht dat dat te betalen was in Oslo en wachtte de regen af in het hostel. Na de regen begaf ik mij naar het centraal station voor wat treinfotootjes om de avond lezend door te brengen in bed wegens de regen.

De volgende ochtend was het droog, het had de hele nacht geregend en Oslo voelde daardoor aan als een frisse schone stad. Ik maakte mijn rondje door het centrum, bekeek een Pakistaanse vrachtwagen in de haven en bekeek nog wat gebouwen voordat ik de ondergrondse indook en lijn 1 richting Frognerseteren nam. Ik kreeg de tip van Sander om metrolijn 1 te nemen om een metro in de bergen te ervaren. Alleen wist ik niet welke kant ik op moest op lijn 1 en Frognerseteren bleek de juiste gok. Na de tunnel kwam de metro in een buitenwijk uit en naarmate de metro Oslo verder achter zich liet nam de hoogte toe. Op een gegeven moment werden de perrons korter en werd er omgeroepen dat men aan de voorkant van de metro uit diende te stappen. Het eindpunt Frognerseteren stelde niet heel veel voor en nam weer de zelfde metro terug richting Oslo.

Terug in Oslo besloot ik om naar het station te gaan om een trein reservering te halen voor de treinen die ik nodig had om naar Kopenhagen af te reizen. Wegens werkzaamheden wilde ze mij de route boeken met een trein vervangende bus. Ik besloot voor de optie om via Kil, Göteborg en Lund naar Kopenhagen te reizen, in zijn geheel per trein. Uiteraarc bleef ik nog even plakken voor de treinfoto’s.

Mijn hostel zat boven een restaurant en toen ik op de dag van aankomst zag dat zij walvisvlees op het menu hebben staan had ik al het plan gemaakt om op de laatste avond in Oslo walvisvlees te eten en zo deed ik dat. Ik kreeg een tafel voor me alleen en bestelde het walvisvlees gerecht. Niet veel later kwam er aan de tafel naast mij een man zitten die mij in het Noors aansprak. Hij ging over in het Engels en kwam uit Tromsø en adviseerde mij om daar te gaan studeren. De winters waren minder erg als wat men denkt. Hij was een weekend in Oslo om naar een concert van een bekende Noorse opera zangeres te gaan en het beroemde schilderij De Schreeuw te bekijken. Hij was verbaasd dat dit restaurant openlijk adverteert met walvisvlees. Milieugroeperingen zijn tegen het vangen en slachten van walvissen en pakken daarom restaurants en winkels aan die dit aanbieden. Ik besloot in de avond nog een rondje door Oslo te lopen.